بیشتر مطالعات در زمینه تاثیر فن آوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر رشد اقتصادی در کشورهای توسعه یافته حاکی از اثر مثبت و معنی دار این فن آوری بر بهره وری و رشد اقتصادی در دهه 1990 است. برخی مطالعات چنین رابطه مثبتی را در کشورهای در حال توسعه نیز تایید می کنند، اما هنوز زمینه بررسی به خصوص در کشورهای در حال توسعه با توجه به ویژگی های نامتوازن و ضعیف زیرساختی شان وجود دارد. مقاله حاضر با استفاده از داده های سرمایه گذاری ارتباطات و روش فضا – حالت (State Space)، به برآورد تاثیر این فن آوری بر رشد اقتصادی ایران طی دوره 1348-1380میپردازد. نتایج براورد حاکی از تاثیر مثبت ومعنی داراین متغیر بر رشد اقتصادی  بوده و تاثیر آن پس از یک دوره کاهش در اواخر دهه 1360 و اوایل دهه 1370، با افزایش شاخص های سرمایه گذاری ارتباطات در اواخر دهه 1370 بهبود یافته است. ایجاد فضای مناسب و استفاده بهتر از اطلاعات و ارتباطات، همراه با افزایش سرمایه گذاری داخلی و مستقیم خارجی به دلیل افزایش احتمال تطابق فن آوری های جدید می تواند همچنان در رشد اقتصادی موثر باشد.

در این مطالعه به بررسی و تخمین پارامترها با استفاده از مدل State Space در فرم ARIMAپرداخته می شود. سپس با استفاده از پارامترهای تخمین زده شده و روش شبیه سازی مونت کارلو به عنوان ابزاری برای افزایش دقت پیش بینی فرآیندهای تصادفی، به پیش بینی برای کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت برای شاخص تپیکس پرداختیم که شامل 739 داده روزانه مربوط به 1 بهمن سال 1389 تا 30 بهمن سال 1392 به عنوان درون داده و نیز داده های 1 اسفند 1392 تا 30 اردیبهشت 1393 به عنوان برون داده بود. نتایج حاکی از این بود که داده های بازار سهام تهران از کارآیی کافی به منظور پیش بینی نسبی آنها برخوردار بودند و نشان دادیم که ترکیب مدل State Space در فرم ARIMA و روش شبیه سازی مونت کارلو می تواند به عنوان یک الگوریتم پیش بینی کننده برای شاخص تپیکس و سایر شاخص های مشابه از نظر ماهیتی، پیشنهاد شود.

اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

استفاده از حیاط الگوی بسیار کهنی در ساخت و ساز مسکن بوده و به طور قابل ملاحظه ای در شهرهای مختلف ایران مورد استفاده قرار گرفته است، فضاهای سکونتی با بهره گیری از تدابیر مختلفی در اطراف حیاط ها شکل گرفته اند نتیجه این نگرش، به حیاط جایگاه ویژه ای به آن داده است. در این پژوهش ساختار فضایی چند نمونه خانه های ایرانی بررسی، وجه اشتراک و مولفه هایی از خانه ها که بیانگر بیشترین ویژگی حیاط در فضای معماری این خانه ها است تبیین می گردد. باتوجه به موضوع پژوهش که به صورت مطالعه خانه ها صورت گرفته است. داده های کسب شده با استفاده از روش تفسیری و تطبیقی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و جهت تحلیل و بررسی ساختار فضایی نمونه های موردی پژوهش از روش اسپیس سینتکس"نحو فضا" و از نرم افزار های Depthmap و Pajek در این راستا استفاده می شود. نتایج حاصل از تحلیل در قالب آیتم هایی برای معماری حیاط در خانه معاصر بیان می گردد.

 هدف اصلی در مقاله حاضر مقایسه دقت پیش بینی چهار مدلARIMA ،GARCH ، ARIMA-GARCH و State Space در تخمین و پیش بینی شاخص قیمت بورس اوراق بهادار تهران (تپیکس) است. برای این منظور، داده های روزانه 1 بهمن سال 1389 تا 30 بهمن سال 1392 به عنوان درون داده و 1 اسفند 1392 تا 30 اردیبهشت 1393 به عنوان برون داده، استفاده شده اند. از طرفی دیگر، برای بررسی بیشتر و افزایش دقت پیش بینی مدل های مذکور برای شاخص تپیکس در بلند مدت، شبیه سازی با روش مونت کارلو برای دو دوره زمانی میان مدت و کوتاه مدت با استفاده از برون داده و نیز برای یک مقایسه کلی با درون داده، صورت پذیرفته؛. سپس دقت پیش بینی ها با معیار RMSE ارزیابی شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهند که مدل GARCH در سه دوره زمانی (بلندمدت، میان مدت و کوتاه مدت)، و با استفاده از مقایسه با برون داده، از دقت پیش بینی بیشتری نسبت به سایر مدل ها برخوردار می باشد و در هنگام مقایسه با درون داده، مدل ARIMA مدل مناسب تری است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

شهرها مانند ارگانیسم های زنده پیوسته در حال تغییر و تحول می باشند. با توجه به روند افزایش جمعیت و توسعه روزافزون تکنولوژی در کشورهای در حال توسعه سرعت این تغییر و تحولات به طور چشم گیری در حال افزایش می باشد. پرواضح است که این تغییرات طرح های از پیش اندیشیده ای را طلب می کنند و دیگر اینکه لزوم دقت به خصوصیات فضایی با توجه به رفتار شهروندان در این طرح ها امری مهم و قابل توجه می باشد. پویایی رفتارهای شهری و ویژگی های خاص آن سبب شده است که متخصصان برای شبیه سازی آن در طرح های شهری از روش های خاص و نوین استفاده کنند. هدف این نوشتار، مقایسه بین وضع موجود و طرح جامع مصوب با رویکرد شناخت بیشتر بر رفتار شهروندان در محله کبابیان شهر همدان می باشد. با توجه به پیشرفت های اخیر در زمینه نرم افزار و هوش مصنوعی و ورود این مباحث به صورت تحلیل اطلاعات معنایی به رشته های معماری و شهرسازی و بررسی نمونه های مشابه، بهتر دانسته شد که از این روش ها که به روش های نحو فضا (Space Syntax) شهرت دارند استفاده شود. در این پژوهش ابتدا چهار متغیر اتصال، کنترل، انتخاب و هم پیوندی مورد معرفی قرار گرفت. سپس فضای محله مورد نظر با توجه به این متغیرها از نظر رفتاری تحلیل شد. در این روش فضای محله در وضع موجود و طرح جامع به صورت محوربندی شده مورد تحلیل قرار گرفته است. نتایج کسب شده از تحلیل های صورت گرفته توسط این نرم افزار حاکی از موفق نبودن طرح جامع مصوب برای این محله به ویژه در مبحث رفتار شهروندان می باشد. لازم به ذکر است نقاط ضعف موجود در طرح بیشتر و برجسته تر از نقاط قوت آن می باشد.